11 jaar samen- hoe het allemaal begon..

5 Oktober is voor ons toch altijd wel een speciale dag. Op deze dag, inmiddels 11 jaar geleden, kregen Remco en ik officieel verkering. Wij hadden al een paar keer afgesproken, maar waren nog niet officieel een stelletje. Ik durfde hem niet te vragen, want ja.. 16 jaar en bang om toch afgewezen te worden (ook al wist ik wel dat het wel wederzijds was). Ik stuurde hem een poke via Hyves. (Wie weet nog wat dat is ­čśë ?) waar ik hem heel subtiel om verkering vroeg. Dat antwoord hoef ik vast niet te meer te delen..

Vorig jaar vierden wij ons 10 jarig jubileum, twee keer met de vingers knippen en er is alweer een jaar voorbij. Verkering vragen gebeurde via Hyves, maar ik leerde hem kennen via Partyflock. Ik geloof dat ik dit zelfs nog nooit heb gedeeld op mijn social media of mijn blog. Jaren geleden schaamde ik mij er altijd een beetje voor. Ik had niet een leuk verhaal dat ik mijn vriend had leren kennen via een vakantie, de supermarkt, het uitgaan en noem het maar op. Ik vind de verhalen van hoe het bij anderen is gegaan altijd zo leuk om te horen. Zoiets is toch altijd wel bijzonder. Stel dat je elkaar niet was tegengekomen, of dat je net een paar seconden te laat was geweest en je elkaar mis was gelopen of niemand de eerste stap durfde te stappen. Vaak is de juiste tegenkomen van zoveel dingen afhankelijk.. Elkaar via het internet leren kennen is niet de meest romantische manier, het zorgt niet voor hele mooie verhalen. Gelukkig is dit in 2019 inmiddels al veel normaler, er zijn zelfs veel apps die je erbij helpen.

Hoe het allemaal begon…
Na veel priv├ęberichten via Partyflock wisselden wij email adressen uit om te MSNen. Hier hebben wij vervolgens weken en weken gechat voor er een eerste afspraakje kwam. Wat was ik zenuwachtig die dag, ik vond hem namelijk al behoorlijk leuk en hoopte erg dat hij in het echt niet zou tegenvallen. Het eerste afspraakje was ook niet de meest romantische, maar het was wel gezellig. Na een keertje afspreken, volgden nog vele andere afspraakjes. Na een paar weken waren wij nog niet ‘officieel’ en besloot ik een beetje te gaan vissen, de rest is geschiedenis.

11 jaar verder
In die elf jaar hebben wij heel veel mooie dingen meegemaakt. Onze eerste dagjes weg werden weekendjes weg en veranderden langzaam in lange vakanties. Na wat jaren samen besloten wij te gaan samenwonen, we namen een kat en het jaar erop nog een. Zo werd het steeds een beetje serieuzer. Katten waren leuk, maar uiteindelijk begon het toch wel te kriebelen. Een kindje van ons samen zou wel heel bijzonder zijn. Uiteindelijk werd Fedde geboren en maakte ons voor het eerst ouders. Twee jaar later maakte Yenthe ons gezin compleet. Het appartement waar we woonden, zou niet praktisch zijn met twee kleine kinderen. Tijdens de tweede zwangerschap verhuisden wij naar ons rijtjeshuis. Waar wij nu met zijn vieren wonen. Voor in de toekomst hoop ik allereerst dat wij samen heel oud mogen worden. Toch zou ik ooit stiekem toch nog willen trouwen. Dit blijft een grote droom, al weet ik niet of dit ooit wel gaat gebeuren. Daarvoor moet er denk ik toch een leuke prijs van een of andere loterij hier gaan vallen. Voor nu geef ik veel liever geld uit aan mooie vakantie`s met zijn vieren. En aan kleding voor de kinderen, maar dat is een ander verhaal.

2 comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.